IMG_4864

Niks pinda’s

“Nee joh, niks bijzonders. Gewoon een beetje bewegen, een stukje chocolade minder eten en je bent er. Zo’n coach is inderdaad handig, maar die had ik niet nodig. Gewoon het plannetje een beetje volgen, that’s it.”

Als ik je dit had gezegd, dan had ik glashard in je gezicht gelogen. Je had dan voor mijn neus een volle pot pindakaas in de vuilnisbak mogen gooien en een dikke plak 85% chocolade erachteraan om mij te straffen. Maar ho! Wacht! Dat hoeft niet, want dit antwoord zal je niet snel uit mijn mond horen.

Dag Pindakaas

Het was alles behalve peanuts. En dat bedoel ik letterlijk, want mijn pindakaas inname is drastisch verminderd met de start van Personal Body Plan (PBP voor luie schrijvers zoals ik). Dat heerlijke goudbruine goedje, wat zo goed past op een stukje banaan, een schijfje appel, een rijstwafeltje, een witte boterham met boter, een vinger, een eetlepel, een hand, paste niet bij mijn doel. Maar ook figuurlijk was het absoluut niet peanuts. Hoe vaak ik PBP heb vervloekt, is zeker niet op één hand te tellen en ook niet op twee. Al die voorbereidingen voor je eten van de week. Elke dag een paar bakjes eten mee naar je werk. Niet meedoen met de gezellige en overheerlijke boterham. Dat is soms wel jammer. Ik heb me ook vaak hongerig gevoeld. Dagen waarin ik zo een zin had om lekker te beuken, alles naar binnen te schuiven… En dan niet zo zeer snackvoer, maar gewoon veel voer. Ken je het coma-eten? Waarbij het enige wat je nog kunt doen, is op de bank liggen en in slaap vallen? Dat! Maar nee, dat ging niet. Ik moest met mijn steeds strakker wordende donder de sportschool in om het enige te vreten wat ik wel mocht: ijzer.

Ijzervreten

Dat vind ik trouwens echt een grote plus aan de afgelopen 6 maanden. Krachttraining geeft zo een goed gevoel. In eerste instantie weet je niet waar je het moet zoeken. Je maaginhoud zoekt langzaam zijn weg naar boven, het zweet staat op je bovenlip en je buigt je in allerlei posities om onder die barbell vandaan te komen. En dan op een dag… bam. Je klapt die stang omhoog, legt ‘m gecontroleerd op de grond, stoft je schouder af en loopt naar een rek waar je je nog eventjes optrekt. True story.

Bij elk nieuwe schema verliep dit op dezelfde manier. Eerst denk je, dat het niet gaat lukken en dan word je sterker. Alles wordt goed uitgelegd met filmpjes en omschrijvingen, alleen begreep ik soms niet precies hoeveel herhalingen ik moest doen.

The Almighty Coach

Daar is je coach ideaal voor. Zij of hij kan je precies uitleggen wat je moet doen. Mijn coach Kelly was echt een grote steun. Ik kon ongegeneerd vragen aan haar stellen en elke dag antwoordde ze me met lieve berichtjes. Soms moest ze me corrigeren, zag ze dat ik te veel had gegeten of niets had ingevuld (wat eigenlijk hetzelfde is in mijn geval) en dan vroeg ze alleen maar hoe mijn weekend was geweest. Ja, het zijn slimme mensen die coaches, want ik gaf dan ongevraagd een hele bekentenis van alles wat ik “stiekem” had uitgespookt. Ik ben zo een slechte leugenaar, dat blijkt ook hier weer uit. Naast de praktische zaken heeft ze me ook heel erg gesteund in het behouden van een focus. Soms wist ik niet meer weet waar ik het voor deed. Kelly gaf me dan weer een focus voor de komende tijd en zo kon ik weer verder.

En nu na 6 maanden? Ben ik een grote gespierde King Kong geworden? Nope! Ik zie mezelf meer als een sterke, soepele, slingeraap met een beter kapsel (zoek ‘m maar op google). En daar heb ik hard voor gewerkt. En daar ga ik mee door, zonder Kelly maar met PBP. Dat zal niks geen pinda’s worden, maar uiteindelijk net zo lekker!

Follow my blog with Bloglovin

Copyright © 2015 Room for Food. All rights reserved.
Processed with VSCOcam with t1 preset

Ik heb een plan

Of ik stond te springen om weer de sportschool in te duiken? Neuh, niet echt. Was het nodig? Ja, helaas. Ik dacht dat mijn goed aangelegde sportbasis van vijf jaar wel redelijk lang houdbaar zou zijn. Als in 3 maanden, vol leuke dineetjes en kroegentochten met mijn nieuwe liefde, lang. Toch dachten mijn buik en billen daar anders over.

Leg uit!

Er ontstonden lekkere zachte kussentjes, die heerlijk aanvoelde en mijn lichaam extra vrouwelijke kracht bijzette, maar “modelproof” was het niet meer. Dat werd mij ook op een vriendelijke manier, tijdens een bezoek aan mijn Duitse modellenbureau, verteld. Met mijn huidige lichaam kon ik volgens hen niet langs klanten gaan.

Als je letterlijk met je neus op de feiten gedrukt kan worden, dan zat de mijne nu tegen mijn wang geplakt. Er moest een plan komen!

In eerste instantie los ik problemen graag zelf op. Dus ik sleepte mezelf naar de sportschool en gebruikte wat oude trainingsschemaatjes. Ging zo hard touwtjespringen dat het leek alsof ik sneller door de grond wilde dan een pneumatische boor. Met uiteindelijk het frustrerende resultaat: er gebeurde niks. Misschien een paar kilo’s minder, maar qua centimeters, nul. En die zijn nou net zo belangrijk als je de kleding wil passen die de stylistes meebrengen.

Wat nu? Gelukkig had mijn modellenbureau ook wel door dat ik niet alleen maar frikandellenbroodjes naar binnen schoof, maar heel hard aan het trainen was om weer keihard te kunnen werken. Zij bleven me daarin stimuleren en gaven me de tip om een personal trainer in te schakelen.

Dat zag ik niet zo zitten. Los van de dure tarieven, stond het me ook tegen om met een trainer af te moeten spreken. Plannen is als model niet heel eenvoudig. Je weet nooit zeker wanneer en waar je werkt. Het moest dus iets worden waarmee ik werd gestimuleerd om te sporten én waarbij ik voedingstips kreeg.

In comes Personal Body Plan.

Een geniaal plan waarbij je zes maanden lang wordt gesteund in het bereiken van je doel. In mijn geval de gezellige vetjes verliezen. Ik vulde de meterslange vragenlijst in, downloadde de app en wachtte ongeduldig tot het 1 september was. Die dag ging er een wereld voor me open. Via de app had ik contact met mijn coach Kelly, zij wees me erop dat je in eerste instantie alle informatie over je heen moest laten komen. Ik, als perfectionist en grootste dictator van mijn brein, wilde alles meteen goed doen. Dat moest ik nog niet willen, volgens Kelly, het was vooral belangrijk om de gedragslessen te lezen, de app te begrijpen en te snappen wat er allemaal van je wordt verwacht.

Hoe werkt het?

kwarkmaal

Je krijgt elke 4 weken een nieuw schema, dat is aangepast op de fase waarin je je op dat moment bevindt. Het begon met 3 keer per week trainen en de verschillende spiergroepen wakker maken. Na verloop van tijd kreeg ik een schema met 4 trainingsdagen. Dat is wat veel, maar op een gegeven moment hoort het ook bij je leven. Naast de trainingsdagen heb je actieve hersteldagen en een rustdag. Een actieve hersteldag betekent dat je een lichte vorm van beweging doet, zoals joggen (dat is in mijn ogen niet licht) of yoga. Ik doe dit niet, ik vind 4 dagen per week trainen al voldoende en daarnaast fiets of wandel ik naar mijn werk. Moet ik lekker zelf weten!

De voedingsschema’s die ze geven kun je ook op je eigen manier volgen. Ik gebruik de handmethode, wat inhoudt dat je de verschillende voedingsgroepen met de hand meet. In de ochtend is dat bijvoorbeeld 2 handjes groente, 2 handjes eiwitten en twee gesloten handpalmen vetten. Ik heb nu besloten om alles te wegen en in detail bij te houden in de app. Op deze manier heb je een beter overzicht van alles wat je in je maag stopt. Het is dan ook makkelijker om gecontroleerd te “zondigen”, omdat je veel preciezer kunt zien hoeveel calorieën je al hebt gegeten.

Klinkt allemaal als veel werk?! Yup, dat is zeker zo. Maar doordat je om de 3 à 5 weken een update moet geven van je vorderingen, zie je dat het elke druppel zweet waard was en vergeet je alle hangry* momenten. De focus ligt bij Personal Body Plan op wat voor jou werkt, iedereen doet het op een andere manier, het belangrijkste is dat je het vol kunt houden.

Inmiddels kan ik niet meer zonder. Daarom ga ik voor de tweede ronde en start ik vandaag in de groep van maart. Benieuwd hoe ik die ga doorlopen? Blijf me dan volgen!

* Ik veranderde niet in een diva als ik honger had, maar in Kim Jong-un tijdens een parade waarin niemand gelijk loopt.

Follow my blog with Bloglovin

Copyright © 2015 Room for Food. All rights reserved.

Room for Food is going Dutch!

Hi There,

It has been a while since I wrote a post.
And from today I will be writing in Dutch.

So take a course, learn a new language, or just look at my photos.

Thanks for following me.

Love Roos

 

Voor alle Nederlandse lezers,

Vanaf nu hoeven jullie Google Translate niet meer te gebruiken.
Room for Food zal lekker in het Nederlandsch verder gaan.

Liefs,

Roos